Stardust, ga je gang. - Activeer de V-10 recorder.
Begrepen.
Kwart activering voltooid. - Begrepen. Bedankt.
Ik weet dat ik geen normale jongen van 10 jaar ben.
Ik bedoel, ik doe normale dingen. Eet ijs, fietsen.
Ik ben heel goed in sport. Nou, dan wel op mijn Xbox.
Ik hou van Minecraft, wetenschap en verkleden voor Halloween.
Ik hou van lichtzwaard vechten met mijn vader.
En Star Wars films met hem kijken.
En mijn oudere zus gek maken.
En dromen om in de ruimte te zijn, net zoals ieder ander normaal kind.
Ik zie er alleen niet gewoon uit als ik die dingen doe.
Zelfs mijn geboorte was niet normaal.
Het was hilarisch.
Hoe kan een geboorte hilarisch zijn, denk je dan?
Een tienerdokter helpt. - Dit is mijn eerste dag.
Nate.
Een enorme videocamera helpt ook de situatie.
Maar om heel grappig te zijn, heb je hetgeen nodig wat alle grappen hebben.
Een climax. - Hij komt.
Waar gaat de baby heen? Ga met hem mee.
Ga met de baby mee.
Sindsdien heb ik 27 operaties gehad.
Zij hebben mij geholpen om te ademen, te zien, en te horen zonder gehoorapparaat...
en sommige hielpen mij zelfs om er een beetje beter uit te zien.
Maar geen één van hen hebben mij er normaal uit laten zien.
Hij zei dat hij niet wil. - Maar hij is er klaar voor.
Nee, hij is niet klaar. - Ik kan hem niet voor eeuwig thuisonderwijs geven.
Elk jaar dat we wachten zal alleen maar moeilijker worden om te beginnen.
Dit is voor iedereen het eerste jaar op de middelbare school
Hij zal niet de enige nieuwe jongen zijn.
Oké, maar hij zal het enige nieuwe kind zijn die eruitziet zoals hij.
Kan je ophouden met opvouwen en luisteren?
Het is alsof je een lam naar de slachterij brengt. En dat weet je.
Ik weet dat ik nooit een gewone jongen zal zijn.
Gewone jongens zorgen er niet voor dat andere kinderen weglopen bij de speeltuin.
Normale kinderen worden niet overal aangekeken.
Maar het is prima als jullie ook willen kijken.
Mijn naam is Auggie Pullman. Volgende week begin ik in de vijfde klas.
En aangezien ik nog nooit eerder naar een echte school ben geweest...
ben ik vrijwel doodsbang.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Wonder (2017)
Vertaling: Mystique Controle: Mandy
Mrs Pullman, fijn om u weer te zien.
En jij moet Auggie zijn. Leuk je te ontmoeten.
Ik ben Mr Tushman. Je mag daarom lachen. Tushman.
Ik heb ze allemaal al gehoord. Tushy. Kontenman. Kontengezicht.
Mr Tuchus.
En in de lente hebben we een wetenschapsbeurs.
En van wat jouw thuisschool lerares mij heeft verteld...
krijg jij de eerste prijs. - Hoor je dat, Auggie?
En net voor de diploma uitreiking gaat de hele klas naar een natuurreservaat in Pennsylvania.
Dat is het hoogtepunt van het jaar. Dat beloof ik je.
Oh, mooi, ze zijn er.
Wie zijn dat?
Ik dacht dat het zou helpen om wat leerlingen te ontmoeten voordat je op school begint, Auggie.
Wat vind je daarvan?
Nu al andere kinderen?
Zij zaten op de lagere school dus zij weten de weg en kunnen jou rondleiden.
Het komt wel goed.
Auggie, dit zijn Jack Will, Julian en Charlotte.
Jongens, dit is Auggie Pullman. - Hoi.
Hoi. - Hé.
Kinderen ontmoeten is moeilijker dan volwassenen.
Iedereen maakt in eerste instantie hetzelfde gezicht.
Maar kinderen zijn er niet zo goed in om dat te verbergen.
Dus kijk ik meestal naar beneden.
Schoenen vertellen een boel over mensen.
Ik denk dat deze drie... trustfonds kind zijn...
afdankertje... uh, oh, gek kind.
Ik speel in tv reclames. - Echt waar?
Ja. Robijn.
Waarom leiden jullie Auggie niet even rond?
Ben hier maar over een half uur terug.
Ik ben begonnen toen ik twee was. Voornamelijk lokale reclames.
Toen ik drie was boekte ik mijn eerste nationale. Nestlé Quik.
Het was moeilijk, want ik ben lactose-intolerant.
Maar oké, heb je ooit gehoord van een spuwemmer?
Dit is ons klaslokaal. We hebben Mr Browne.
Mijn moeder zegt dat hij een beetje vreemd is.
Toen zat ik in het koor van de Radio City Music Hall Christmas Spectacular.
Ik deed auditie voor Annie op Broadway.
Ik kreeg twee telefoontjes voor Molly, maar ik denk dat ze een andere kant op zijn gegaan.
Hé, Charlotte. Hou jij ooit je mond dicht?
Dit is de kantine. Het eten hier is niet slecht.
Of eet jij speciaal eten?
Wow. Dit doet mij denken aan mijn gastrol in Law & Order.
Het keuzevak wetenschap is vermoedelijk heel moeilijk, dus je bent hier vast niet vaak.
Niet lelijk bedoeld, maar als je nooit op 'n echte school hebt gezeten...
Hij heeft thuisonderwijs gehad. - Oké, ik zeg het alleen maar.
Wetenschap is vermoedelijk heel moeilijk. Maar jij neemt het ook, toch?
Hé, misschien kunnen jullie samen falen.
Waarom ga jij niet aan de kant zodat hij het kan zien?
Oké.
Er valt niet veel te zien. Bureaus, stoelen.
De incubator. Bunsenbranders. Dat zijn pas lelijke wetenschapsposters.
En dit is een gom. - Hij weet wat een gom is.
Hoe moet ik weten wat hij weet? Hij zegt niks.
Je weet toch wat een gom is, toch?
Kerel, je moet iets zeggen.
Ja, ik weet wat een gom is.
Is... Is jouw naam Jack of JackWill? - Dacht jij dat hij JackWill heette?
Ja, veel mensen noemen mij bij mijn voor- en achternaam.
Geen idee waarom. Heb je nog meer vragen?
Ik heb eigenlijk een vraag voor Auggie.
Hoe zit het met jouw gezicht? - Kerel.
Heb je een auto-ongeluk gehad, of zoiets? - Julian.
Wat? Tushman zei dat wij vragen mochten stellen als we dat wilden.
Geen onbeleefde vragen. Trouwens, hij is zo geboren, zei Mr Tushman.
Ja, dat weet ik. Ik dacht dat hij misschien ook verbrand was.
Hé, Julian, hou je kop. - Hou jij je kop.
Waarom houden we allemaal onze mond niet?
Nee, ik ben niet verbrand.
En het woord "vermoedelijk." - Wat?
Jij zei dat wetenschap vermoedelijk heel moeilijk is.
Twee keer.
Het woord "vermoededijk." Met een D.
Misschien kan mijn moeder jou ook thuis les geven.
Wil je ons al vertellen wat je van de rondleiding vond vandaag?
Mr Tushman ging helemaal uit zijn dak om te vertellen hoe lief die kinderen waren...
en dat Julian blijkbaar nogal een lievelingetje is.
Nee. - Niet een lievelingetje?
Is hij er zo eentje die zich bij volwassenen heel anders gedraagt dan dat hij bij kinderen is?
Ja, ik denk het. - Ik weet dat het moeilijk is...
maar je moet begrijpen dat hij zich waarschijnlijk slecht over zichzelf voelt.
En als iemand gemeen reageert, moet jij gewoon de betere zijn, oké?
Juist. - Juist.
Via, ik pak de pizza.
Kijk me aan, Auggie. Dat kind klinkt als een echte eikel.
Als iemand je duwt, duw dan terug. Wees voor niemand bang.
Waarom fluisteren we? - Omdat ik bang ben voor mama.
Je moet gewoon voor jezelf opkomen en erboven staan. Zo simpel is het.
Auggie, ik geloof echt dat dit het beste jaar is om met school te beginnen...
omdat iedereen nieuw zal zijn. Maar als je echt niet wilt gaan...
Nee. Het geeft niet. Ik wil gaan. - Echt?
Wat heeft je van gedachte doen veranderen? - Ze hebben een heel goed wetenschap keuzevak.
En ik heb een betere wetenschapsleraar nodig.
Oh, wow. Daar heb je het.
Accepteer je dat zo maar, mama? - Kan ik hier wat steun krijgen?
Laat je hem zo tegen je vrouw praten? - Zo laat ik hem niet tegen mijn vrouw praten.
Alsjeblieft. - Pak hem. Kom op, Via. Pak hem.
Pak hem daar.
Ik zie je hier na school. Oké? Hier zo.
Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.
Tot straks.
Kun je me horen?
Wij praten even van man tot man.
Ik stop hier, want na dit gebied is het 'verboden voor papa's'...
en je wilt niet samen met je ouders lopen want dat is niet stoer.
Maar jij bent stoer.
Dat weet ik, maar de meeste vaders niet, dus...
En deze helm ook niet.
Hé. Twee regels. De eerste...
steek je hand maar één keer omhoog in een les, hoeveel antwoorden je ook weet.
Behalve bij wetenschap. Verpletter die. - Check.
Tweede. Je hebt het gevoel dat je alleen bent. Maar dat ben je niet.
Check.
Zullen we deze afdoen? Kostuums zijn voor Halloween.
Bereid je voor op de start.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Veel plezier. - Doei.
Een goede missie toegewenst en veel geluk.
We zijn gereed om verder te gaan.
10. 9. 8. 7.
Lieve God, zorg dat ze aardig voor hem zijn.
...4. 3. 2. 1.
Mijn moeder zegt altijd: "als je niet graag ergens bent...
stel je dan voor waar je wilt zijn."
Auggie. Auggie.
Ik kan niet wachten totdat het Halloween is.
Oké, ga zitten. Iedereen zitten.
Bezet. - Sorry.
Heeft iedereen een plek gevonden? Ja?
We hebben onze plek gevonden. Mooi.
Oké, sommige van ons hebben geluk dat zij elkaar kennen. Ja?
En anderen zijn nieuw. Hallo daar.
Oké, mijn naam is Mr Browne en jij bent te laat.
Ja. Het spijt me. Ik hielp stoelen klaar te zetten voor de bijeenkomst.
Dat is geen probleem. Kan iemand mij vertellen wat dit woord betekent?
Iemand? Niet?
Stelregels zijn regels voor echt belangrijke dingen.
Zoals motto's. - Zoals motto's of beroemde citaten.
Of zoals spreuken op een gelukskoekje, toch?
Stelregels kunnen ons helpen te motiveren.
Ze kunnen ons begeleiden als wij beslissingen moeten maken over hele belangrijke dingen. Oké?
"Waarom heeft u het zo vroeg in de ochtend over stelregels, Mr Browne?"
Dat zal ik jullie zeggen. Want stelregels vertellen je ook veel over jezelf.
Wie wil ik zijn? Dat is de vraag die wij ons altijd moeten stellen.
Wat voor iemand ben ik? Oké, dit is wat we gaan doen.
Iedereen bedenkt twee dingen waarvan zij denken dat iemand over jou hoort te weten.
Oké? Ik zal eerst gaan. Nummer één...
ik heb een lange tijd op Wall Street gewerkt.
En twee, ik ben weggegaan bij Wall Street om mijn droom na te streven en les te gaan geven.
Boem, wie is de volgende? Ja.
Julian Albans. En ik vind het cool hoe u uw droom hebt nagestreefd.
Hartelijk dank, Julian. Laat jouw twee dingen maar horen.
Oké. Eén: ik heb "Battleground Mystic" voor mijn Wii gekocht en die is echt geweldig.
En nummer twee, we hebben deze zomer een pingpongtafel gekocht.
Geweldig. Nog vragen voor Julian? Ja?
Is Battleground Mystic voor multiplayer of singleplayer?
Niet zulke vragen. Oké...
Hoi. Mijn naam is August Pullman. Auggie.
En...
Ik heb een zus die Via heet en een hond die Daisy heet.
Ik hou van Star Wars.
En ik heb net drie dingen gezegd. Ja. Sorry.
Dat klinkt voor mij als een bonus. Drie dingen.
Heel erg bedankt, Auggie, dat was perfect. Wie is de volgende?
Ik heb eigenlijk een vraag voor Auggie.
Hoe zit het met die vlecht achter in je haar? Is dat iets van Padawan?
Wat is een Padawan?
Het komt uit Star Wars. Padawan is een Jedi-leerling.
Wie is jouw favoriete personage, Auggie? - Boba Fett.
En Darth Sidious? Vind je hem leuk?
Oké, kunnen we in de pauze over Star Wars praten? Ja?
Oké. Wie wil de stelregel van deze maand lezen? - Ik. Ik.
En jij? Hoe heet je? - Summer.
Summer. Wil je een poging doen?
"Als je de keuze hebt om gelijk te hebben of om aardig te zijn, kies aardig."
Hé, mag ik daar zitten? - Natuurlijk.
Je eet als een Sarlacc monster, mijn kleine Padawan.
"Newtons eerste bewegingswet".
Een object die beweegt zal in beweging blijven, tenzij...
Geeft niet. Ik verwachtte niet dat jullie dat de eerste dag al zouden weten.
Tenzij er een kracht op werkt. - Tenzij er een kracht op werkt.
Zeer goed. Dit is hoe het werkt.
Een bewegend object verandert alleen van snelheid of richting...
als iets anders daarvan de oorzaak is.
Hé, Darth Afgrijselijke, heb je het gehoord?
Padawan vlechten waren 15 jaar geleden zielig.
Vermoedelijk. Met een "D." - Kerel.
Ze zijn altijd zielig geweest. - Tot morgen.
Later, Barf Afzichtelijk.
Hoi. - Hoi, mama.
Auggie, je hoort te kloppen. Ik meen het deze keer.
Wacht, heeft iemand je daarmee gepest?
Ik heb een geweldige dag gehad.
Ik probeer de stemming erin te krijgen.
Ja, toch, Daisy? Brave meid.
Ik ben vandaag naar Kinko's geweest...
om te kijken of ze mijn proefschrift hieraf konden halen.
Ga je je proefschrift afmaken? - Wat is dat?
Een floppy disk. - Een wat?
Kom op. Een floppy... De kinderen van tegenwoordig. In feite is het een iPhone.
Het speelt geen muziek af, of je kunt er niet mee bellen, maar...
Ze konden het bestand niet eraf krijgen. - Dat geeft niet. Je vindt wel een plek.
Ik vind het geweldig, mama. - Misschien. Dank je.
En, Auggie... - Ja?
Hoi.
Hoe was je eerste dag op school?
Aarde aan Auggie. Wij vroegen je iets.
Kom op, hoe was je dag? - Goed.
Hoe goed? Gewoon goed?
Of goed omdat het slecht was en jij het niet wilt vertellen?
Het was goed, oké? Wat wil je dat ik zeg? Het was goed.
Oké, hé, als je boos bent op mama omdat je naar school gaat. Het was ook mijn idee.
Waarom kan ik niet gewoon 'goed' zeggen zoals ieder ander?
Dat was dus een topdag.
Gaan ze nog naar mijn dag vragen?
Dat is niet de manier waarop wij van tafel gaan.
Hé, kom op. Praat met mij. Ga zitten.
Zet die alsjeblieft af.
Het spijt me. - Het geeft niet. Het komt goed.
Waarom ben ik zo lelijk? - Jij bent niet lelijk, Auggie.
Dat zeg je alleen maar omdat je mijn moeder bent.
Dus daarom telt dat niet? - Ja.
Omdat ik je moeder ben telt dat het meest, want ik ken jou het beste.
Jij bent niet lelijk en iedereen die jou kent zal dat zien.
Ze willen niet eens met mij praten. Het is wel belangrijk omdat ik er anders uitzie.
Ik probeer te doen dat het niet zo is, maar het is wel zo.
Dat weet ik.
Zal het altijd belangrijk blijven? - Ik weet het niet.
Lieverd, luister...
Kijk me aan. We hebben allemaal kenmerken op ons gezicht.
Ik heb deze rimpel van jouw eerste operatie. Deze van jouw laatste operatie.
Dit is de kaart die ons laat zien waar we heen gaan.
En dit is de kaart die ons laat zien waar we zijn geweest.
En het is nooit lelijk.
En jouw grijze haren?
Dat is denk ik dankzij je vader.
Alsof we hem hebben opgeroepen.
Hoe was jouw dag?
Mijn dag is op dit moment heel goed.
Dus zij gingen naar Florida...
waar Gollum in Miami woonde. En...
Oh, weet je wat dit is? Papa heeft zijn bril niet op. Je verzint dit.
August is de zon.
Mijn moeder en vader en ik zijn planeten in een baan rond de zon.
Maar ik hou van mijn broer en ik ben eraan gewend hoe dit universum werkt.
Mijn moeder zei dat ik op mijn vierde verjaardag een broertje wilde.
En toen hij was geboren was ik na een paar seconden al verliefd op hem.
Kun je me horen? Als zij staren, laat ze maar staren.
Je kunt je niet verstoppen als je bent geboren om op te vallen.
Ik heb mijn moeder nooit om hulp gevraagd bij mijn huiswerk.
Ik heb mijn vader nooit nodig gehad om mij eraan te herinneren dat ik moest leren.
Ik heb het meeste geleerd in wachtkamers van ziekenhuizen.
Mama en papa zeggen altijd dat ik het meest begripvolle meisje in de wereld was.
Dat weet ik zo net nog niet.
Ik wist alleen dat mijn familie niet nog meer erbij kon hebben.
Ik weet dat mijn familie van mij houdt, maar sinds mijn oma is overleden...
is mijn beste vriendin, Miranda, de enige die mij kent.
Miranda. Wow. Kijk jou dan.
Hoi, Via. - Ik heb je wel 1000 keer ge-sms’t.
Wanneer ben je terug gekomen van kamp? - Twee weken geleden.
Twee weken? - Sorry. Ik heb het druk gehad.
Ja, nee, dat geeft niet.
Wat heb je met je haar gedaan? - Vind je het mooi?
Ja. Ja, het ziet er wild uit.
Gewoon een keer iets anders. Ik zie je straks wel.
Hé, Ella. - Hoi.
Zit je eraan te denken om je op te geven?
Waarvoor? - De drama club.
Ze oefenen theater in de herfst en doen een toneelstuk in het voorjaar.
Nee, niet echt. Ik ben geen theater nerd.
Dat is jammer. Ik wel.
Ik ben trouwens Justin.
Sorry, dat was... Dat was onbeleefd. Ik ben Via. Olivia.
De eerste dag is klote, vind je niet?
Ja, ja, inderdaad.
Mijn moeder probeerde vanuit de metro met mij mee te lopen.
Ik moest haar letterlijk zien kwijt te raken.
Mijn moeder denkt nog steeds dat ik de metrokaart niet kan gebruiken.
Ben je ook enig kind? - Ja. Ja.
Ze luisteren nooit. Ik vertelde mijn moeder ooit dat ik gitaarles wilde volgen...
en wilde spelen als Jimmy Hendrix. - Wat gebeurde er?
Het was leuk je te leren kennen, Via. Olivia.
Ja, het was ook leuk om jou te leren kennen. - Misschien zie ik je nog weleens.
Echter niet op het podium.
Kom binnen.
Welterusten, lieverd.
Waar is mama? - Zij is in slaap gevallen.
Oké. Hoe gaat het met Auggie?
Er wordt gepest.
Hoe was jouw eerste dag? - Het was heel goed.
Was het goed? - Ja.
Doe Miranda de groetjes. - Dat zal ik doen.
Slaap lekker. - Welterusten.
Mijn moeder heeft haar leven in de wacht gezet voor mijn broer.
Zij wilde altijd een kinderboek illustrator worden en kunst onderwijzen.
Ze moest nog één scriptie voordat zij haar Masters zou krijgen toen Auggie geboren werd.
Toen stopte zij met schrijven.
Ze is met veel dingen gestopt toen Auggie werd geboren.
Maar ze is nog steeds heel goed in tekenen.
Ik weet niet eens of zij zich wel realiseert dat zij Auggie plaatst in elk universum wat zij tekent.
Miranda maakte altijd grapjes dat mijn huis zoals de aarde was.
Het draaide om de zoon. Niet de dochter.
Dat verandert niks aan het feit dat mijn moeder een goed oog heeft.
Ik zou alleen willen dat zij die een keer zou gebruiken om naar mij te kijken.
Ja, goed gedaan. Goed gedaan.
Miranda? - Via, wat doe jij hier?
Een keer iets anders proberen. Jij? - Hetzelfde.
Oké, iedereen. Vooruit. Tijd om vocaal op te warmen.
Kom maar op, mensen, vooruit. Iedereen, handen omhoog. Naar boven reiken. En...
Luitjes, kunnen jullie alsjeblieft...
Oké. Jullie... Jullie, stil. Ga zitten. Dichterbij elkaar.
Dames en heren. - Blijf. Blijf, Mooi.
Hé, hé. Hoe heet jij? - Auggie.
Mooie laarzen. - Mooi. Bedankt.
Oké, allemaal, daar gaan we. We kijken en zeggen "cheese".
Cheese.
School werd... Ik raakte eraan gewend. Behalve trefbal.
Welk kwaad heeft trefbal uitgevonden?
Maar mijn minst favoriete zone op school is de speelplaats.
Want de hele school is daar.
Niemand doet iets gemeens. Of zegt iets. Of lacht.
Ze kijken alleen, kijken weer weg en kijken dan weer.
Ze gedragen zich gewoon als normale kinderen.
Ik wil ze eigenlijk zeggen van: "Hé, ik weet dat ik er vreemd uitzie...
maar dat geeft niet."
Ik bedoel, als Chewbacca hier ooit naar school zou gaan...
zou ik waarschijnlijk ook wel naar hem staren.
Het spijt me als jij je ongemakkelijk voelt door mijn staren.
Om een ieder van ons te kunnen zien, hebben we licht nodig.
Dus op dit moment weerkaatst licht van deze kaart en reist door de lucht...
door het glas, naar jouw oog.
Maar wat als we water toevoegen?
Wow, inderdaad.
Telkens wanneer het licht van het ene materiaal of medium naar het andere gaat, buigt het.
Deze buiging van licht is ook bekend als...
Straalbreking. - Heel goed, Auggie.
Jack, gaat het? - Ja, ja, straalbreking.
Mooi. Ruim jullie bureau op. Popquiz.
Vlug.
Hé, Jack, kom hier zitten.
Zo meteen.
Waar gaat hij heen?
Hé, bedankt voor je hulp. - Geen probleem.
En maak je geen zorgen. Ik heb een paar fouten zodat Ms Petosa er niet achter komt.
Ik maak me geen zorgen. Het ergste wat mij kan overkomen is dat ik van school af moet.
Ook geen fan van school, hè? - Oh, het is geweldig.
Ik wilde naar de Wayne Middle. Die heeft geweldige sportteams.
Waarom ben je dan hierheen gegaan? - Zij gaven mij een beurs.
Als je hulp nodig hebt met wetenschap, kun je na school bij mijn huis langskomen.
Als je dat zou willen. - Geweldig. Bedankt.
Wat is er? - Ik eet niet graag met mensen erbij.
Hoe bedoel je? - Het is een lang verhaal, maar als ik eet...
kauw ik als een soort van prehistorische moerasschildpad.
Dat meen je niet? Ik ook.
Nu zit er tonijn op je gezicht. - Ja. Tonijnman.
Nee, nee. Ik laat je zien hoe het moet.
Man, dat is nog smeriger.
Ik ga dit jaar als Boba Fett. - Ik vind Halloween leuk...
maar kerstmis is nog steeds het leukste. - Echt niet. Halloween is leuker.
Een kussensloop met snoep versus twee weken niet naar school.
Jij bent gek. Zie je? Zelfs je hond is het ermee eens.
Hé, mam. Is het goed als Jack meegaat?
Ja. Dank u wel, Mrs P.
Je kunt ook sneeuw hebben met kerstmis. - Ook met Halloween.
Hoe? - Als je in Alaska woont of er een lawine is.
Ik moet cool zijn.
Heb je ooit aan plastische chirurgie gedacht? - Nee. Waarom?
Man, dit is van na de plastische chirurgie.
Het heeft heel wat werk gekost om er zo goed uit te zien.
Mijn god.
1,2,3,4, ik verklaar een duimoorlog.
Buig, kus, begin.
Nate.
Brand.
Oké, iedereen, als jullie de camera niet zien, kan de camera jullie ook niet zien.
Laten we nu improviseren alsof we weten wat we doen.
Oké, iedereen zeg: "Stella." - Stella.
Ik kan jou niet doorgronden. - Wat?
Ik kan jou niet doorgronden. - Oh?
De meeste theatermensen blijven maar over zichzelf praten.
Maar jij praat niet. - Ik... ik luister.
Ik ook. - Dat weet ik.
Dus je let wel op. Oké, dat is een begin.
Ik kan goed luisteren, dus vertel mij iets.
Voor wie ga jij auditie doen? - Ik ben niet echt een voorgrond typetje.
Kom op. Wees niet het "meisje op de achtergrond." Je zou Emily moeten zijn.
De hoofdrol?
Kijk, je familie kan niet juichen voor jou in een hokje.
Ze zijn nogal druk. Ik denk niet dat zij sowieso voor mij zullen juichen.
Kom op, is er niet één iemand in jouw familie die jou zal toejuichen?
Mijn oma. - Zie je wel. Breng haar mee.
Dat kan ik niet.
Dan zal ik jou toejuichen.
Waarom ben je zo aardig tegen mij?
Omdat je enig kind bent. We moeten voor elkaar opkomen.
Denk er over na, goed?
En je oma juicht jou nog steeds toe.
Ik ken jou.
En ik hou meer van jou dan van wat dan ook ter wereld.
En Auggie dan? - Ik hou van je broer.
Maar hij heeft veel engelen die op hem letten.
En jij hebt mij.
Jij bent overal.
En...
jij bent mijn favoriet. - U bent ook mijn favoriet, oma.
Mam, Daisy heeft mijn Boba Fett kostuum geruïneerd. - Wat? Waar ben jij geweest? Het is erg laat.
Het spijt me. - Ze heeft er over op gegeven.
Dan moet je je kostuum van vorig jaar dragen.
Maar ik heb Jack verteld dat ik als Boba Fett ga, niet als Ghostface.
Nou, morgen is het Halloween. En alle winkels zijn dicht.
En mijn artistieke handen zijn bezig gehaktbrood maken. Dus reken maar uit.
Prima.
Heb je hulp nodig, mama? - Wat?
Hulp. - O, ja. Dank je.
Wil je die rozemarijn fijnmaken?
Waar zei je dat je was?
Ik ben naar Coney Island geweest.
Wat dacht je ervan om morgen thuis te blijven?
Het is Halloween. We maken er een lang weekend van.
Wat tijd samen doorbrengen. - Ja. Ja, dat zou heel leuk zijn.
Ja? Oké, goed.
Peper? Ik wil geen peper. Daar laat je vader winden van.
Het interesseert mij niet wat Jack Wills over kerstmis zegt.
Hé, Auggie.
Voor mij, is Halloween de beste feestdag in de wereld.
Het is zo gaaf, als ik mijn kostuum aan heb...
want ik loop gewoonlijk met mijn hoofd gebogen zodat niemand mij ziet.
Maar met Halloween, loop ik met mijn hoofd omhoog.
Ik weet niet eens wie dat was. Hij wist niet eens wie ik was. Dat is zo gaaf.
Vooral omdat mensen mij niet willen aanraken, omdat ze denken dat ik besmettelijk ben.
O, ja. Chewie. Handen hoog. Boem daar gaat het dynamiet.
Het lijkt inderdaad echt op hem.
Dit gedeelte, toch? - Ja.
Hij doet mij altijd denken aan het gekrompen hoofd.
Of een Orc. - Ja.
Als ik eruitzag zoals hij, dan zou ik elke dag een kap dragen.
Als ik eruitzag zoals hij, zou ik denk ik zelfmoord plegen.
Waarom ga jij zoveel met hem om? - Ja.
Geen idee.
Tushman vroeg mij om zijn welkomstmaatje te zijn en nu loopt hij mij overal achterna.
Nou, dat is vast stom. Dat is vast stom.
O, ja. Net zoals hij.
Het verbaast mij altijd hoe zeer papa op Patrick Swayze lijkt in deze film.
Nee.
Vertel eens wat er aan de hand is met Miranda?
Het is niet alleen het roze haar. Zij is...
Ze praat niet eens meer met mij.
Ik had een vriendin op de middelbare school. Wij hadden precies hetzelfde.
En wat ik deed, wat het bijna onmiddellijk oploste...
Ja? - Was, bijna een hele...
lantaarn vol met snoep opeten.
Hallo. Ja, Mr Tushman.
Is hij misselijk? Heeft hij koorts?
Wat zei de zuster? Het spijt me zo.
Oké, dank u wel. Ik kom er meteen aan.
Lieverd, ik moet gaan, je broertje heeft net overgegeven op school.
Nate, weet jij waar zijn helm is?
Hij vroeg erom en ik heb overal gezocht.
Geen idee. Iets op school. Hij wil het niet vertellen.
Komt zijn kamer niet uit. En nu zegt hij dat hij ook niet trick-or-treat wil doen.
Ik weet het. Dank je. Kom gewoon hierheen.
Kom op, maak je klaar. Het is bijna tijd voor de Halloween optocht.
Je hoort te kloppen. Ga weg.
Mama zegt dat je niet wilt vertellen wat er is gebeurd. Heeft iemand iets gezegd?
Er is altijd iemand die iets zegt. - Vertel me dan wat er is gebeurd.
Het gaat je niks aan.
Je hebt mijn dag met mama afgepakt, dus het gaat mij wel aan.
Ik hoorde Jack Will achter mijn rug over mij praten.
Hij zei dat hij zelfmoord zou plegen als hij eruitzag zoals ik.
Jack Will? Is hij niet de aardige? - Er zijn geen aardige.
Ik wou dat ik nooit naar school was gegaan.
Maar je vindt school leuk. Dat weet ik. - Ik haat het, oké? Ik haat het.
Auggie, het spijt me. Maar jij bent niet de enige die mindere dagen heeft.
Mindere dagen? Vermijden mensen het om jou aan te raken?
Als iemand jou per ongeluk aanraakt, noemen ze het dan 'de pest'?
Nee. - Jack Will was de enige die ik had.
Dus vergelijk jouw mindere dagen niet met die van mij, oké?
Oké.
Hé. Is het je opgevallen dat Miranda niet meer langskomt?
Wat? - Niet dus. Een schok.
Ja, ze ging op zomerkamp en nu vindt ze mij niet meer leuk.
Waarom? - Omdat school klote is.
En mensen veranderen.
Dus als jij een normaal kind wilt zijn, Auggie, dan zijn dat de regels.
Dus, laten we trick-or-treat gaan doen, oké?
Want op dit moment zijn wij elkaars beste vrienden.
Echt waar? - Ja. Dus, kom op.
Je mag al mijn Halloween snoep hebben.
Je mag mijn appels hebben. - Oké, nee.
Ik weet dat ik heb gezegd dat je al mijn snoep mocht hebben, maar ik zei dat alleen...
om je het huis uit te krijgen. - En de chocolade? En de smarties?
Gummies, drop, de Reese's, de Hershey's. En alle andere dingen.
Oké, je mag mijn snoep hebben.
Oké, Via. Jij bent de volgende. Applaus voor Via.
Daisy, wil je mij helpen om mijn hoekkantoor weer terug te krijgen?
Hé, Auggie. Voel je je weer beter?
Gaat het met je, Auggie? - Ja.
Zeker weten? Want je doet zo gek. - Alles is goed, Jack. Oké?
Oké.
Wat willen ze dat ik doe? - Een rondleiding door de school geven.
Maar mama, het is zomervakantie. - Ik weet het.
Maar jouw leraren hebben Mr Tushman verteld dat jij dat goed kan.
Niet waar, ik ben er slecht in. - Je bent er goed in.
En ik ben eigenlijk heel trots dat zij hiervoor aan jou denken.
Mama, genoeg met het schuldgevoel.
En je weet dat zij je een beurs hebben gegeven, toch?
Mama...
Wie doet het nog meer? - Charlotte en Julian.
Nee. - Hoezo, wat is er?
Charlotte zal alleen over Broadway praten.
En Julian is de grootste nepperd van de planeet. Dus het spijt me, maar nee.
Jack, het is voor die jongen. - Wie?
Die ene van de ijswinkel.
Ja. Dus als een aardige jongen zoals jouw broertje huilt als hij hem ziet...
wat voor kans zal hij dan hebben op de middelbare school?
Oké. - Bedankt, kiddo.
Er zijn vier dingen die ik over Auggie Pullman heb geleerd.
Het allereerste, je raakt gewend aan zijn gezicht.
Het is niet als gewoon ijs. Je kunt het niet met je handen aanraken, oké?
Ten tweede, hij is heel slim.
Hij is vergeleken met mij overal beter in.
In wetenschap, is hij beter dan de hele school.
Kijkt iedereen?
Ten derde, hij is eigenlijk best grappig.
Maar ten vierde, nu dat ik hem ken...
zou ik zeggen dat ik ook echt vrienden wil zijn met Auggie.
In eerste instantie, ik geef het toe...
was ik alleen vriendelijk tegen hem omdat mijn moeder mij dat had gevraagd.
Maar nu, zou ik ervoor kiezen om met hem om te gaan.
Als een goede vriend.
Als ik mocht kiezen uit alle jongens van de vijfde klas...
zou ik Auggie kiezen.
Hé, wat is er? - Ga weg.
Hé, Jack, kom bij ons zitten. - Ja, kom op, man.
Ik vraag me af wat er is gebeurd.
Misschien raakte Jack Auggie aan en waste hij zijn handen niet.
Jack heeft eindelijk "de pest" gekregen. - Dat is niet erg aardig.
Wat? Wij zijn er niet mee begonnen. - Waar ga jij heen?
Hoi. Ik ben Summer. - Dat weet ik. We zitten in dezelfde klas.
Je hoeft dit niet te doen. - Wat?
Je hoeft mijn vriend niet te zijn. Ik weet dat Tushman met jou heeft gesproken.
Ik heb geen idee waar jij het over hebt.
Ik weet dat Tushman met een paar kinderen heeft gesproken...
dat zij vrienden met mij moesten worden. - Met mij heeft hij niet gesproken.
Wel waar. - Niet waar.
Dat heeft hij wel gedaan. - Niet waar. Dat zweer ik op mijn leven.
Oké, oké. Je hoeft niet boos te worden.
Ik hou er niet van om van dingen te worden beschuldigd, oké?
Oké, het spijt me. - Dat is je geraden.
Heeft hij echt niet met je gepraat? - Auggie.
Oké, ik... Waarom zit je dan hier?
Omdat ik voor de verandering eens een keer leuke vrienden wil hebben.
Ik ook. - Mooi zo.
Maar dan krijg je "de pest". - Mooi.
Summer heeft "de pest". - Hou je mond.
Wat is er met Jack Will gebeurd? - Beloof je niks te zeggen?
Ik heb 'm. Ik heb de rol.
Gefeliciteerd. - Dank je.
Zij heeft 'm. Zij heeft de rol. Mijn god. Ze zal Emily wel hebben.
Ja. - Wat heb jij?
Emily's vervanger.
Ik zeg niet vergif, of zoiets, alleen wat Benadryl...
om Miranda voor de show uit te schakelen. - Oké, genoeg.
Leer haar tekst en dat geeft ons een excuus om meer samen te zijn.
We kunnen de kus scène gaan oefenen van bladzijde 110.
Wacht. George en Emily?
Er is geen bladzijde 110.
Dus denk ik dat ik je nu heel graag wil kussen.
Maar ik weet niet hoe je zult reageren.
Wat is er?
Ik ben geen enig kind.
Mama? - Even wachten, Via. Auggie, kom op.
Ik dacht dat jij in de bibliotheek was? - Ja, plannen zijn veranderd.
Hoi, ik ben Justin. - Isabel.
Daisy heeft weer overgegeven. Een hele hoop.
Justin, dit is mijn broertje Auggie. - Hé, kerel.
Wat zit er in je koffer? Een machinegeweer?
Nee, het is een viool.
Je zou moeten zeggen dat het een machinegeweer is, dat is veel stoerder.
Weet je wat? Dat is een goed idee. Je hebt gelijk.
We gaan naar de supermarkt. - Mama maakt... Hoe heet het ook alweer?
Feijoada. - Feij... Mama maakt Feijoada.
Dat is papa's favoriet. Als je wilt mag je blijven, Justin.
Heel erg bedankt. Het was leuk om u te leren kennen.
Insgelijks.
Doei, Auggie. - Er valt hier niks te zien.
Het is een gen. Eigenlijk twee soorten genen, maar twee genen die gelijk zijn.
En het probleem is dat allebei mijn ouders het gen op hetzelfde moment bij zich dragen wat...
In wezen heeft hij de lotto gewonnen. Achteruit, ofzo.
En in een andere wereld zou ik op hem lijken.
Sorry dat ik je heb verteld dat ik enig kind was.
Soms is het fijn om je een beetje te verstoppen.
Ik snap het. Het geeft niet.
Hallo? - Majoor Tom, bent u dat?
Miranda. - Wat leuk om jouw stem weer te horen.
Sorry, Via is niet thuis. - Ik belde eigenlijk voor jou.
Hoe gaat het met je? - Goed. Wist je dat ik naar een gewone school ga?
Dat meen je niet. Vind je het leuk? - Ja, ik denk van wel.
Het is niet zo moeilijk als mama's thuis les. - Ja, dat geloof ik.
Hoe zijn de kinderen? Zijn ze aardig? - Nee. Maar ik heb één vriend gemaakt.
Haar naam is Summer. We zijn een zomerclub begonnen.
Zomer, Augustus. Snap je 'm? - Ik ben blij voor je, Auggie.
Waar is Via eigenlijk? - Ze is weg met haar vriendje.
Echt waar?
Ja. We hebben hem vorige week ontmoet. Hij is heel aardig.
Ik heb je gemist, majoor Tom. - Ik jou ook, Miranda.
Kan je Via zeggen dat ik haar ook heb gemist? - Waarom vertel je haar dat zelf niet?
Luister, ik moet gaan, mijn moeder roept mij, maar...
je weet dat je mij altijd kunt bellen, toch? - Ja.
Oké, dus bel me als je wilt. - Dat zal ik doen.
Fijne kerst, Auggie. - Fijne kerst, Miranda.
Ga ervoor. - Open het. Scheur het eraf.
Via en ik zijn beste vriendinnen sinds de kleuterschool.
Mijn god.
Haar familie is altijd als m'n tweede familie geweest.
Auggie is voor mij altijd mijn kleine broertje geweest.
Hoe voelt dat?
Geweldig, - Mooi.
En onze families hebben zelfs een paar jaar samen kerst gevierd.
Iedereen zeg: fijne kerst. - Fijne kerst.
Maar nu is mijn vader druk met zijn nieuwe vrouw.
Die zijn oude baas was.
En mijn moeder, zij is er druk mee om daar niet overheen te komen.
Ik kreeg een baantje op een zomerkamp.
Zodat ik ergens anders heen kon dan naar huis.
Op een dag, en ik zweer dat ik dit niet had gepland, maar...
begon ik het spel "Make Believe" te spelen met wat meiden van het kamp.
Ik zei dat ik in een enorm roodbruin zandsteen huis woonde. In een leuke straat.
Met mijn twee geweldige ouders. En mijn geweldige hond, Daisy.
En mijn geweldig kleine broertje met een gezichtsvervorming.
En, oh, mijn god, iedereen ging uit zijn dak.
"Wat bedoel je met 'gezichtsvervorming'? Hoe ziet hij eruit?
Ineens, wilde iedereen met mij praten.
En aan het einde van de zomer, was ik het meest populaire meisje in het kamp.
Toen ik thuiskwam, wilde ik Via bellen.
Maar zij zou mij vragen over mijn ouders en over het kamp.
En toen zag ik Via auditie doen voor het toneelstuk.
En wist ik weer hoe cool zij is.
En dat ik begreep dat iedereen in het kamp mij leuker vond toen ik mij voordeed als haar.
Zij liet Auggie altijd met ons meegaan.
Ik was degene die voor hem zijn astronautenhelm kocht.
Hij was zo gek op de ruimte.
En ik wilde hem laten weten dat de wereld groter was dan zijn kamer.
En nu is hij daar. En ik wist het niet eens.
Ik had hem kunnen helpen. Misschien had hij mij kunnen helpen.
Ik weet het niet. Maar ik zou zeker nu wat hulp kunnen gebruiken.
Ergste. Vakantie. Ooit. Tot Oudejaarsavond.
Dat was gaaf.
Hé, kijk, daar is Jack Will.
Laten we een andere heuvel gaan zoeken.
Je kunt hem niet voor eeuwig blijven vermijden, Auggie.
Kom op, we gaan.
9. 8. 7...
6. 5. 4.
3. 2. 1. Gelukkig Nieuwjaar.
Gelukkig Nieuwjaar.
Bedankt voor de hulp, Daisy. Je doet echt je best.
En jij?
Kerstmis was geweldig. We zijn de bergen ingereden waar de meest wonderbaarlijke sneeuw lag.
Het leek wel poeder. - Mooi.
En jij, Jack? - Ik ben naar Skeleton Hill geweest. Het was super.
Skeleton Hill? - Ik haat het daar.
Ze zouden het Vuilnis Hill moeten noemen.
Ik heb mijn oude slede daar laten liggen toen ik er voor het laatst was.
Het was echt een wrak. De volgende dag had iemand 'm meegenomen.
Misschien wilde een dakloze gaan sleeën.
Nieuwe stelregel.
Je daden zijn je monumenten.
Archeologen vonden deze woorden op de muren van een oud Egyptisch graf.
Kan iemand mij vertellen wat ze betekenen? Summer?
Ik denk dat het betekent, dat de dingen die wij doen het belangrijkste zijn.
Heel goed. Nog iemand anders?
Hé, Summer. - Hé, alles goed?
Ja. Prima. Alleen... Dit zal stom klinken, maar...
weet jij waarom Auggie mij niet meer leuk vindt? - Dat moet je hem vragen.
Dat heb ik gedaan, maar sinds Halloween wil hij niet meer met mij praten.
Ik bedoel... Weet je wat? Het boeit me ook niet. Sorry.
Ghostface. - Wacht, wacht, wat?
Meer kan ik je niet zeggen.
Oké. Nu dat wij onze proefwerken klaar hebben...
wil ik dat jullie allemaal nadenken over ons vijfde klas wetenschapsproject.
Waar jullie aan moeten werken zodat die na de voorjaarsvakantie klaar is.
Oké? Het kan over van alles gaan.
De bedoeling is om iets te creëren waar je enthousiast over bent.
Iets waar je trots op bent om te laten zien. Mr Will?
Mr Will? Is er iets belangrijker om over na te denken?
Nee. - Oké, dus het zullen teams van twee zijn.
Je partner zal je tafelgenoot zijn. - Ms Petosa?
Ik weet dat we in paren moeten, maar Jack, Amos en ik hadden een idee voor 't wetenschapsproject...
waar we samen aan wilden werken. - Misschien kunnen we ruilen.
Nee. - Sorry?
Wat? - Nee, het geeft niet. Ik blijf bij wie ik heb.
Ik blijf bij Auggie.
Hé. Waarom deed je dat? - Ik wil niet ruilen.
Waarom niet? Wil je echt partners zijn met die engerd?
Beste Mr Tushman, het spijt mij heel erg dat ik Julian heb geslagen.
Het was fout van mij om dat te doen.
Ik weet dat u mij misschien moet schorsen, maar ik zeg liever niet...
waarom ik het heb gedaan.
Dat zou Julian misschien ook in de problemen brengen en dat is niet eerlijk.
Met vriendelijke groet, Jack Will.
Beste Mr Will...
één ding wat ik in 20 jaar onderwijs heb geleerd...
is dat er aan elk verhaal twee kanten zitten.
Dus ik denk dat ik mij wel kan voorstellen waardoor het gevecht is begonnen.
Niks rechtvaardigt het om een andere leerling te slaan...
Ik weet dat goede vrienden het waard zijn om te verdedigen.
Dus, na jouw schorsing van twee dagen, staat je beurs voor je klaar.
Blijf goed je best doen.
En blijf de aardige jongen waarvan wij allemaal weten dat je die bent.
Met vriendelijke groet, Mr Tushman.
Wat is er zo fout om jullie niks te vertellen over dat stomme toneelstuk?
Ik doe niet eens mee. Ik doe alleen de verlichting. - Je vriend doet wel mee.
En denk je niet dat wij hem willen zien? - Nee, dat denk ik niet.
Laten we allemaal even kalmeren. - Jullie zijn heel goed geweest...
om mij mijn hele leven met rust te laten.
Dus waarom ben je ineens zo geïnteresseerd? Verveel je je nu dat Auggie op school zit?
Gaat je proefschrift niet goed? - Nate, kan je ons even alleen laten?
Izzy, ze meent het niet. - Nate.
Wat zeggen ze daar? - Een heleboel dingen.
Wat ons niks aan gaat. Laat je nieuwe "Minecraft World" eens zien.
Want misschien moeten we er wel heen verhuizen.
Dus, gaan we naar het toneelstuk kijken?
Ik realiseerde mij niet wat het toneelstuk was...
en ik denk niet dat het interessant is voor kinderen van jouw leeftijd.
Ja, je zult je rot vervelen. - Gaan jij en papa?
Papa gaat. En ik blijf hier bij jou. - Wat?
Dus nu ga je mij straffen door niet te gaan?
Je wilde in de eerste plaats al niet dat ik ging, weet je nog?
Nu dat je ervan af weet, wil ik wel dat je komt.
Waar hebben jullie het over? - Niks.
Jullie liegen. - Het heeft te maken met Via's school, lieverd.
Je wilt niet dat jouw sjieke klasgenoten weten dat jouw broer een engerd is, hè?
Auggie. - Auggie, dat is niet waar.
Lieg niet. Ik ben geen idioot. Ik weet wat er aan de hand is.
Daisy meisje?
Auggie. Kom op.
Het maakt niet uit. Ik wil toch niet naar jouw stomme school. Het boeit me niet.
Auggie, niet alles in de wereld draait om jou. - Wat is er?
Het komt goed, meisje.
Papa komt daarheen. Zorg voor je broer. - Ja.
Heeft Daisy echt mama gebeten? - Nou, ze was aan het piepen.
En toen probeerde mama haar op te pakken en toen beet Daisy haar.
Denk je dat de dierenarts haar beter kan maken?
Ze had veel pijn, Auggie. Ze is heel oud.
Auggie?
Ik wil dat jij naar mijn toneelstuk komt kijken. - Echt waar?
Echt waar.
Elke keer als ik thuiskwam van het ziekenhuis, was Daisy hier.
Zij was een echte vriend.
En echte vrienden zijn moeilijk om te vinden.
Verzoekt om je kaart coördinaten.
Hé. Het is hier geweldig. Heb je dit allemaal gebouwd?
Waar ben je? - Op het schip.
Het spijt me om wat ik heb gezegd.
Wees eerlijk... zou jij echt zelfmoord plegen als je eruitzag zoals ik?
Nee. Maar wel als ik eruit zou zien als Julian.
Wacht maar totdat hij ons wetenschapsproject ziet.
Kunnen wij weer vrienden zijn?
Oké.
Neem me niet kwalijk. - Sorry. Dank je.
Dit is perfect. - Daar gaan we. We hebben een goede plek.
Hier. Kijk of je Via's naam daarin ziet staan, lieverd.
Bril. Oh, nee, volgens mij ben ik mijn bril vergeten.
Auggie, je mist hier een geweldige episode van "Hamsteraars".
Met in de hoofdrol je moeders tas.
Ben je klaar? - Mag jij in de meisjeskleedkamer zijn?
Ik wilde je alleen succes wensen. - Toi-toi-toi, geen succes.
Jij ook.
Is er iemand die je vanavond komt toejuichen?
Ja, mijn moeder heeft de hele straat uitgenodigd.
Dat wordt zeer gênant. - Jij?
Mijn vader is op zijn late huwelijksreis. En mijn moeder zit in een dip.
Maar misschien komt ze morgen.
Nou, Via's familie zal je wel toejuichen.
Je zult het vanavond goed doen.
Liefje, geniet er gewoon van. - Oké.
Oké, doe je best.
Mr Davenport... Het spijt me echt, maar ik kan vanavond niet spelen.
Ik voel me niet lekker. Ik moet overgeven. - Iedereen wordt zenuwachtig.
Toen ik mijn Hamlet deed, gaf ik elke avond over. Het komt wel goed.
Doe 't gewoon. Je hebt de vakantie om bij te komen. - U luistert niet. Ik ga het podium niet op.
Neem je mij in de maling? - Het spijt me echt...
maar Via kent alle tekst. Zij kan het doen.
Ga haar dan zoeken. Dank je.
Dit toneelstuk heet "Onze stad." Het is geschreven door Thornton Wilder.
De naam van onze stad is Grover's Corners, New Hampshire.
Aan de overkant van de grens bij Massachusetts.
Gebeurt dit echt? - Ja, je gaat op als Emily. Alleen weinig tijd.
Maar ik weet niet eens of ik al mijn tekst wel weet.
Je zult het goed doen. Justin helpt je ermee. - Waar is ze?
Via, je moet over twee minuten op.
Waarom doe je dit? - Zoals ik al zei. Ik voel me niet lekker.
We hebben ook een fabriek in onze stad. Hoort u die?
Hé, het komt goed. Hé, toi-toi-toi.
Cartwrights bezit het en het brengt hen een fortuin.
Kinderen, ik wil het niet hebben. Ontbijt is net zo goed als ieder andere maaltijd.
En ik sta niet toe dat jullie schrokken als wolven.
Het zal je groei belemmeren. Dat is een feit.
Miranda ziet er zo anders uit. - Dat is Miranda niet, dat is Via.
Wat? - Het is Via.
Geweldig.
Wat mij betreft, ik heb mijn kinderen liever gezond dan slim.
Ik ben dat allebei, mama. Dat weet u.
Ik ben het slimste meisje van de school voor mijn leeftijd.
Ik heb een geweldig geheugen. - Eet je ontbijt op.
Jouw buikloop is snel over. - Sorry, meneer, gewoon zenuwen.
Morgenavond ben ik weer beter. - Ze doet het heel goed.
Ik kan het niet. Ik kan niet verdergaan.
Het gaat zo snel.
We hebben niet eens tijd om naar elkaar te kijken.
Dat realiseerde ik me niet.
Dus dat was allemaal aan de gang en we hadden het nooit in de gaten?
Breng mij terug. De heuvel op. Naar mijn graf.
Maar eerst, wacht, nog één keer kijken.
Vaarwel. Vaarwel, wereld.
Vaarwel, Grover's Corners.
Mama. En papa.
Vaarwel klokken die tikken.
En eten. En koffie.
En warme baden. En slapen.
En wakker worden.
Oh, aarde...
Je bent te mooi om iemand dat in te laten zien.
Blaas de kaarsjes uit. Klaar? Haal diep adem.
Het is ons gelukt. Heb je een wens gedaan?
Ik heb gewenst voor een broertje. - Echt waar?
Wow.
Gefeliciteerd, lieverd.
Via. Mijn god.
Dat was ongelofelijk.
Het was maar een toneelstuk. - Het was niet 'zomaar iets.' Je was geweldig.
Auggie.
En toen kwam de verpleegster... - Ja.
die 'n scheet liet, ik gebruik dat woord niet veel, wel honderd keer.
Lieverd, dat was jij. Om het subtiel te zeggen.
Ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen. - Dat is niet waar.
Betrapt. - Nee, het is niet...
Doe je hand omhoog als je van onderwerp wilt veranderen...
en ons wil bevrijden van dit verhaal. - Oké, ik doe het wel. Wat is dat?
Dat is Jack en Auggie's wetenschapsproject.
Niet te verwarren met een doorn in het oog in het midden van de kamer.
Nee, maar wat is het? - Geen idee. Ik denk dat het een...
Volg mij. Dan kan je het zien. - Oké.
Kom op. - Oké.
Lief. - Wat?
Ben je gek geworden? Niet te geloven dat je dat net deed.
Ga, ga. Maar niet kussen.
Ik heb veel horrorfilms op deze manier zien eindigen.
We gaan de openingen openen in 3, 2, 1.
Het is een Camera Obscura. - Ja. Hij is tien.
Mijn god, dat was zo gaaf. - De bioscoopgeschiedenis komt tot leven.
Oké, mensen, één rij.
Kom hierheen voor een geweldige Camera Obscura.
Kom hierheen om het grootste mysterie van de aarde te aanschouwen, de vulkaan.
Oké, we gaan de openingen openen in...
3, 2, 1.
Wow. - Dat is ongelofelijk.
Jack en Auggie.
Kerel.
Je moet... - Dat heb ik gedaan.
Oké, nu ik.
Tempo, tempo. Iedereen hierheen. Ga zitten.
Iedereen vandaag in orde? Het wordt een mooie dag, mensen.
Oké. Iedereen naar binnen. Kom op. Nieuwe maand, nieuwe stelregels.
Kijk hem dan. Hé, waar is Auggie?
Daar.
Hé, hé, waarom rennen wij in de gang?
Auggie, gaat het?
Ja. Alles is prima. Ik ben te laat voor de les.
Auggie, als je hulp nodig hebt kan je het vragen. Je bent niet alleen.
Ik weet het.
Amos.
Weet jij hier iets van?
Begrijp je dat?
Wij nemen pesten heel serieus op deze school.
Dat wordt absoluut niet getolereerd.
Neem me niet kwalijk, kunt u mij uitleggen wat er hier aan de hand is?
Was Julian niet degene die werd geslagen?
Als er pesten aan de gang is, dan is het niet mijn zoon die dat doet.
Doe iedereen een lol en sterf.
Heb jij dat geschreven, Julian? - Ja, meneer.
Die boodschap stond achterop een klassenfoto.
Jullie zoon heeft Auggie eruit gefotoshopt.
Nee. Nee, hij heeft dat niet gedaan. Ik.
Ik had niet verwacht dat hij het mee zou nemen naar school.
Maar als onze vrienden die foto zien, wil ik dat zij naar onze zoon vragen...
niet die van de Pullmans.
Mrs Albans. Toen wij Auggie onder druk zetten, liet hij ons nog andere briefjes zien...
die uw zoon achterliet in zijn kluisje en in zijn tafeltje.
Stoel.
Oké. Als niemand anders het lef heeft om het te zeggen, dan doe ik het wel.
Deze kinderen zijn te jong om met dit soort dingen om te moeten gaan.
Julian had nachtmerries vanwege dat kind. Wist u dat?
We moesten met hem naar een kinderpsycholoog om zijn nachtmerries te verwerken.
Het is maar een schorsing van twee dagen.
Jij blijft thuis tijdens de natuurbehoud reis. Dat is alles.
Twee dagen voor een paar briefjes van een kind?
Na al dat geld wat wij in deze school hebben gestoken?
Wij hebben veel vrienden in het schoolbestuur, Mr Tushman.
Nou, ik heb er meer. - Dus, wat wilt u dat wij doen?
Buigen voor iedereen in de wereld?
Mag niemand ooit worden gekwetst? U doet deze kinderen geen plezier.
Mrs Albans, Auggie kan zijn uiterlijk niet veranderen.
Dus, misschien wel hoe wij ertegen aan kijken.
Ja. Dat zal ik zeker vertellen tegen de echte wereld.
Bedankt hiervoor. We komen niet terug in de herfst.
Mama. Ik vind deze school leuk.
Mama. Ik heb vrienden, papa. - We gaan, Julian.
Kom op.
Mr Tushman.
Het spijt mij heel erg. - Dat weet ik, Julian.
Hij kijkt niet eens naar ons.
Dit wordt episch. Wie het eerste is.
Het geluid van plezier.
Oké. Ik wil dat jij je ogen sluit, want ik heb een verrassing voor je.
Neem je verzoekjes aan? - Niet voor 9:45.
Oké. Doe je ogen open.
Nee. Heb je... Je hebt je proefschrift af.
Laten we ons bezatten. - Wacht, wacht. Moment.
Wacht even. Een dubbele verrassing.
Ga je gang. - Er springt toch niks uit, hè?
Je kijkt met die blik. Wat zit hier in? Ik ben een beetje bang...
Goed, toch? - Die hou ik nu nog wel even in de doos.
Verdient dat een zoen? Kom hier.
Meer dan een kus. - Dank je.
Oké, kinderen. Geef een warm welkom aan de William Heath School.
De Glover Academie. En Beecher Prep.
De laatste kans om popcorn te halen.
Hallo.
Welkom bij de 23ste jaarlijkse...
Big Movie zaterdag in het Broarwood Natuur Reservaat.
De film van vanavond zal zijn... De Wizard of Oz.
Hé, man. Ga je mee naar buiten? - Waarom?
We kunnen deze film altijd nog kijken.
Oh, man, ik moet plassen. - Wil je teruggaan?
Nee, ik ga daar wel. - Zoals in de metro's? Dat is smerig.
Nee. Dit is smerig.
Kijk daar. - Wat? Waar kijk je naar?
Op een dag ga ik daarheen. - Nou, ik ga nu hierheen, dus...
Ik moet nu ook. - Jij gaat daar. Ik ga hier. Niet kijken.
Wat hebben we hier? Een stelletje losers die de bossen vervuilen.
Jezus. Kijk zijn gezicht. Hij is een engerd.
Jezus, ik heb nog nooit zoiets lelijks gezien. - Misschien is het een Orc.
Laten we gaan. - Waarheen? Ik heb het tegen jou, Gollum.
Is dit het ene masker wat alles regeert? Mijn lieveling.
Hé, wat is jouw probleem?
Jouw vriendje is mijn probleem. - Hé. Laat hem met rust.
Wat ga jij daaraan doen?
Ga aan de kant. - Nee.
Ik zei: ga aan de kant. - Ik zei: nee.
Yo, Jack. Wat is er hier aan de hand? - Wat is dit? Nog meer engerds?
Hoe noem jij ons, eikel? - Kom maar op, rijkeluiskindje.
Jongens, ophouden.
Jongens, hou op.
Alsjeblieft, stop ermee.
Rennen.
Oh, man. Vooruit. Rennen.
Laten we wegwezen.
Ben je in orde? Je bloedt.
Wat was dat? Er komt iemand aan.
Amos? - Jack.
Hierheen. - Amos, kom.
Zijn ze je gevolgd? - Volgens mij zijn we ze kwijt.
Hoe wisten jullie dat wij hulp nodig hadden?
We zagen dat zij jullie volgden vanuit de hut. - Volgens mij waren het eersteklassers.
Ze waren enorm. - Bedankt, jongens.
Jullie hebben ons gered. - Ja, bedankt, jongens.
Weet je, het was stoer hoe jij voor jezelf opkwam, kleintje.
Hoi. Mijn God. Ik heb je zo gemist.
Tot later, Auggie. - Doei.
Hoe gaat het? - Goed. En raad eens. Ik heb gevochten.
Mijn God. Je bloedt. Ben je in orde? - Wat is er gebeurd?
Auggie heeft gevochten.
Dat is vreselijk. Het spijt me. Heb je gewonnen? - Nate.
Ik heb het gevoel dat hij misschien heeft gewonnen. En?
Ja. En raad eens. Het waren eersteklassers. - Yes.
Tot later, maatje. - Doei.
Vechten is niet goed, Auggie.
Doei, Mr en Mrs P. - Tot ziens.
Tot bij de diploma uitreiking, Auggie.
Je ziet er goed uit. - Bedankt, papa.
Ik heb het over mij. Maar jij ziet er ook goed uit.
We mogen wel zeggen dat de Pullman heren vandaag verpletterend zijn.
Je bent van ver gekomen, hè? - Ja.
Auggie, ik ben trots op je dat je het hebt volgehouden.
Dat had je niet verwacht, of wel? - Natuurlijk wel.
Oké, je moet toegeven, toen je begon droeg je nog steeds die helm in het openbaar.
Ik ben gek op die helm. Ik wou dat ik wist waar die was.
Die ligt in mijn kantoor.
Wat? Papa. Dat was een cadeau. Je had het recht niet om 'm te verstoppen.
Auggie, Auggie, wees alsjeblieft niet boos. Je moet het begrijpen, je droeg hem altijd.
Ik kreeg jou nooit meer te zien. Ik miste jouw gezicht.
Ik weet dat jij er niet altijd blij mee bent, maar ik hou ervan.
Het is het gezicht van mijn zoon.
Ik wil die zien.
Vergeef je het me? - Nee.
Ja.
Weet mama het? - Nee. God, nee, ze vermoordt me.
Maar ik kan 'm misschien wel vinden, als je 'm terug wilt.
Dat hoeft niet.
Mama. - Ja?
Bedankt. - Waarvoor?
Dat je zorgde dat ik naar school moest.
Ik was soms zo boos op je. Maar ik ben heel blij dat ik hier ben.
Jij bent echt een wonder, Auggie. Je bent een wonder.
Bedankt, koor. Dat was heel mooi.
Dames, heren, jongens en meisjes, afgestudeerden.
De definitieve prijs van vanochtend is de Henry Ward Beecher Medaille...
om leerlingen te eren die opmerkelijk zijn geweest of voorbeeldig.
Meestal is het een "goed werk", een serviceprijs.
Maar ik kwam een passage tegen die hij schreef...
wat mij liet inzien dat goed werk...
in vele vormen komt.
"Grootheid", schreef hij, "ligt niet in sterk zijn...
"maar in het op de goede manier gebruiken van kracht.
"Hij of zij is de beste...
"wiens kracht de meeste harten bereikt...
"door de aantrekkingskracht van de zijne."
Zonder verdere introductie...
dit jaar, ben ik heel trots...
om de prijs van de Henry Ward Beecher Medaille toe te kennen...
aan de leerling, wiens stille kracht...
de meeste harten heeft bereikt.
Dus, wil August Pullman alsjeblieft hierheen komen om deze prijs in ontvangst te nemen?
Jij bent de beste, kerel.
Terwijl ik naar dat podium toeliep, had ik het gevoel alsof ik zweefde.
Mijn hart klopte zo snel.
Ik begreep niet echt waarom ik een medaille kreeg.
Het is niet alsof ik de Death Star op had geblazen.
Ik had alleen de vijfde klas gehaald, net als iedereen hier.
Gefeliciteerd.
Alsjeblieft. Die is voor jou.
Maar, misschien is dat net het punt.
Misschien is de waarheid wel, dat ik eigenlijk niet zo gewoon ben.
Als we misschien wisten wat andere mensen dachten...
zouden we weten dat niemand maar gewoon is.
En zouden we allemaal een staande ovatie verdienen, in ieder geval één keer in ons leven.
Mijn vrienden in ieder geval.
Mijn leraren ook.
Mijn zus ook, omdat zij er altijd voor mij is.
Mijn vader ook, omdat hij ons altijd laat lachen.
En mijn moeder het meest. Omdat zij nooit iets opgeeft.
Vooral mij niet.
Het is als die laatste stelregel die Mr Brown ons gaf.
Wees aardig, want iedereen vecht zijn eigen gevecht.
En als je echt wilt zien wat mensen zijn...
hoef je alleen maar... te kijken.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Mystique - Controle: Mandy